چند پاکت سیگار
برای فراموش کردن روزهایی که دود شدند؟
چند مرتبه دوش سرد
برای فرونشاندن هیجان مرگ در خونم؟

سیگار نیمه روشن و نور کم اتاق

خاکستری عکس تو در چارچوب قاب

یک مشت کاغذ و غزل نیمه کاره و

دنیای کوچک من و این عشق بی حساب

که گُر گرفتم از تو و تب دارم از خودم

این کار هر شبم شده خیس ست رختخواب

می سوزم از حرارت این عشق در خودم

سر گیجه های هر شبه ی مست بیخودم

می خواستم شروع غزل های من شوی

تو شمس می شوی و من ِ بی تو مولوی

باران گرفته می زند آرام شیشه را

از تو شروع می شود و تا همیشه را

دست مرا گرفته ای و خواب می روی

این بار چندم ست که عاشق نمی شوی

                                                             مرضیه فرمانی

پ.ن:طرح نوشته از فاطمه سالاروند