به تو می رسیدم

                             از تونل بزرگ رسالت 

                                                  بزرگراه همت

                                                             زودتر که می روی

                                                                  «سِد خندان» هم گریه اش می گیرد!

او می کشد همیشه مرا سمت این گناه

با بوسه های سردتر از...با...فقط نگاه

که زل زده هنوز به من....توی دفترش:

ده خط نوشته است فقط :آی بی کلاه!

هی دورخیز می کنم ازپل زدن به تو

می افتم از تمام جهان توی پرتگاه

حس/می... گرفت دست مرا توی دست هاش

حسی شبیه ِ رد شدن از یک بزرگ راه

می ترسم از صدای ِ...بهم می خورد دلم

از خوردن ِ دوباره ی یک قرص ِ اشتباه!

از این «دریچه» سمت کسی می روم که «باز»

من را فروخته است به یک سکه ی سیاه!

                                                                           صدیقه حسینی

تو زیبایی و می خواهم خود زیبا ترینت را

من یلدا نشین دارم هوای فرودینت را

من آن شهرم که می تازند بر ویرانه های او

نمی خواهی به لبخندی، بسازی سرزمینت را؟

عروس آبهایی تو، به جشن ماهیان برگرد

که ساحل دوست می دارد، تن دریا نشینت را

تو قصر از رقص می سازی، بچرخ از روم تا یونان

و در ایران به رقص آور، شبی دیوار چینت را

صدای شهرزاد امشب هزار و یکشبین بار است

که نجوا می کند با خود، چنانت را چنینت را

خسوف گاه گاه ماه، شادم می کند ، زیرا

 تجسم می کند در من، دو چشم آتشینت را

عقیق لب که بر کندوی لبخند تو می بینم

کدامش را بتاراجم ، نگین یا انگبینت را؟

تمام دشت ها دفترچه ی شعر تو خواهد شد  

اگر در باد بنویسی نگاه نقطه چینت را

برای پیش از اینهایم سراب و حسرت آوردی

شراب و بوسه می خواهم، بیاور بعد از اینت را

بر این می - بوسه بازی ها! ببند ای شیخ چشمت را  

که می ترسم بر این آیین، دهی بر باد دینت را!

برو ای پیشوا چندین! به کنج عافیت بنشین 

و یا بر خیز و چون مستان! بسوزان پوستینت را

                                                                                          حامد حسین خانی

تو آخرین غزلی: نغمه ای جسورانه

بدون وزن و ردیفم ببین: غریبانه

تو را به قافیه هایم سپردم و رفتم

هزار آینه تکرار شد صمیمانه

میان فصل چهارم رسیده بودی تو

به پیشواز حضورت: دلم بهارانه

هوای حافظ و یک شب تفالی با تو

حریص دیدن یوسف: ببین چه گرگانه

تو را میان غزل های دیشبم آرام

به نیل دادم و فرعون هم صبورانه

به انتظار غزل های تازه اش با تو

کنار نیل قدم می زند عجولانه

دوباره قافیه هایم سماع می رقصند

غزل غزل به هوایت ببین چه رندانه

                                                                                                      فرشته بحرانی

نام تورا آورده ام دارم عبادت ميكنم

گرد نگاهت گشته ام دارم زيارت ميكنم

دستت به دست ديگري از اين گذشته كار من

اما نميدانم چرا دارم حسادت ميكنم 

گفتي دلم را بعد از اين دست كس ديگر دهم

شايد تو با خود گفته اي دارم اطاعت ميكنم

رفتم كنار پنجره ديدم تورا با . . . بگذريم

چيزي نديدم اينچنين دارم رعايت ميكنم 

من عاشق چشم توام تو مبتلاي ديگري

دارم به تقدير خودم چنديست عادت ميكنم 

تو التماسم ميكني جوري فراموشت كنم

با التماس اما تورا به خانه دعوت ميكنم

گفتي محبت كن برو باشد خداحافظ ولي

رفتم كه تو باور كني دارم محبت ميكنم

                                                          مریم حیدرزاده