سلام

امروز میخواستم یه شعر دیگه بذارم اصلا یه مدل دیگه شاید یه طرح نوشته ی بلنداما نشد.البته جناب آیت الله مانی(روحی فداه)امر فرمودند شعری که ایشون در نامه ای مهر وموم شده برای شخص بنده ارسال نمودند رو بذارم که ما چون از یه فقیه دیگه تقلید میکنیم امر ایشون برامون مسجل نشد و شعر خودمون رو میذاریم اما شعر حاج آقارو نیز در اولین کامنت ،خود بنده برای حضار قرائت خواهم کرد.اما چی شد که ما این شعر خودمون رو گذاشتیم و اون یکی رو نذاشتیم و اصلا شعر حاج آقا کار نشد بماند فقط بگم که این پست خیلی تغیرات داشت تا حدی که به طرح نوشته اش هم رحمی نشد و در زیر تیغ تیز خودسانسوری قرار گرفت واسه خاطر بعضی ها که دلشون نگیره و فکرای چپندر قیچی نکنن.به هر حال مارا به خاطر این حرکت ناپسند ببخشید اما چه کنیم که اسلام دست و پای مارا شدیدا بسته.

زیاده گویی نمیکنم برید شعر بخونید کیف کنید مارو هم دعا کنید که هر هفته واستون شعر میذاریم تا شمارو حالی به حولی کنیم

                                   آدم ساده

 

شب پاییزی
تنها به نام،بلند و دیرگذر است
ما هنوز
گرم تماشای یکدیگریم و سپیده
سر زده است...

از : انونو کوماچی
ترجمه : عباس صفاری

به سینه می زندم سر، دلی که کرده هوایت
دلی که کرده هوای کرشمه‌های صدایت

نه یوسفم، نه سیاوش، به نفس کشتن و پرهیز
که آورد دلم ای دوست! تاب وسوسه‌هایت

ترا ز جرگه‌ی انبوه خاطرات قدیمی
برون کشیده‌ام و دل نهاده‌ام به صفایت

تو سخت و دیر به دست آمدی مرا و عجب نیست
نمی‌کنم اگر ای دوست، سهل و زود ، رهایت

گره به کار من افتاده است از غم غربت
کجاست چابکی دست‌های عقده‌گشایت؟

به کبر شعر مَبینم که تکیه داده به افلاک
به خاکساری دل بین که سر نهاده به پایت

"دلم گرفته برایت" زبان ساده‌ی عشق است
سلیس و ساده بگویم: دلم گرفته برایت!

                                                   حسین منزوی

آفتابگردان خانه ام
روزهاي ابري هم 
                     باز مي شود...
خدا حفظت کند !

                                                                                                   احسان پرسا

 

درخت بود و تو بودی و باد، سرگردان

میان دفتر باران، مداد سرگردان

تو را كشید و مرا آفتابگردانت

میان حوصله گیج باد سرگردان

همیشه اول هر قصه آن یكی كه نبود

نه باد بود و نه تا بامداد سرگردان

و آن یكی همه ی بود قصه بود و در او

هزار و یك شب و صد شهرزاد سرگردان

تمام قصه همین بود راست می گفتی :

تو باد بودی و من در مباد سرگردان

جهان تب زده، انسان عصر یخ بندان

و من میان تب و انجماد سر گردان

ستاره ها همه شومند و ماه خسته من

میان یك شب بی اعتماد سر گردان

مرا مراد تویی گرچه بر ضریح تو هست

هزار آینه ی نا مراد سرگردان

نماد نام تو بود و نماد ناله من

هزار ناله در این یك نماد سر گردان

................................................

................................................

درخت كوچك تنها به باد عاشق بود

                                     و  باد

                                              بی سرو سامان

                                                                      و  باد

                                                                                سر گردان

تمام قصه همین بود، راست می گفتی !

                                                                محمد حسین بهرامیان

پ.ن:"والیوم های نشسته" به روز شد.

 

سلام

هفته ی پیش چند تن اساتید که به اینجا میان اعتراض کردن که چرا اشعار عاشاقانه میذاری بس کن دیگه این همه شعر عاشقانه رو ما هم این هفته تصمیم گرفتیم یه شعر عاشقانه بذاریم دوباره.از همبنجا اعلام میدارم تا اطلاع ثانوی اینجا فاز غم نداریم.دلمون نمیخواد غمناک شیم مگه زوره؟

حالا هم دیگه حرف بسه شعرو بخونید حالشو ببرید قبلشم طرح نوشته گذاشتم گولاخ!!!!!!!!

می گفت :

" جسارت می خواهد ! "

دیوانه ای که

سنگی به کوه می کوفت ....                    سینا بهمنش

 

با استکان قهوه عوض کن دوات  را
بنویس توی دفتر من چشم هات را
 
بر روزهای مرده تقویم خط بزن
وا کن تمام پنجره های حیات را
 
خواننده ی کتیبه ی چشم و لبت منم
پر رنگ کن بخاطر من این نکات را
 
ما را فقط به خاطر هم آفریده اند
آن گونه که خواجه و شاخ نبات را
 
نام تو با نسیم نشابور می رود
تا از غبار غم بتکاند هرات را

یک لحظه رو به معبد بودائیان بایست!
از نو بدل به بتکده کن سومنات را
 
حالا بایست! دور و برت را نگاه کن
تسخیر کرده ای همه کائنات را
 
تا پلک می زنی، همه گمراه می شوند
بر روی ما مبند کتاب نجات را ...                                علیرضا بدیع

گور بابای عینک
عاشق تر از همه ما
موش کوری ست
که زیبایی جفت اش را
چشم بسته باور می کند

                                                                                              ساغر شفيعي

 .:.:.:.:.:.:.:.:.:.

من با توام ، بغل به بغل، چرخ می زنم
با واژه های مست غزل چرخ می زنم

« بگشای لب که قند فراوانم آرزوست »
من هم به روی موج عسل چرخ می زنم

هنگامه ای ست ! زلزلت الارض ..چشم تو !
زل می زنم به عمق گسل ؛ چرخ می زنم

هر عشق حاصل عطشی جاودانه است
من تا ابد درون ازل چرخ می زنم

من چرخ می زنم که بمیرند غصه ها
انگار بر مدار زحل چرخ می زنم *

با مولوی به شعشعه شمس می رسم
با «کاروان» شیخ اجل چرخ می زنم **

هم صوفیانه می زده ام با خود خدا
هم کافرانه دور هبل چرخ می زنم

در کافه ها ، معابد بودا و خانقاه
در سومنات و تاج محل چرخ می زنم

شادی رسالتی ست که بر دوش آدمی ست
پس روی سازمان ملل چرخ می زنم !

دنیا شده عفونت تکرار در سکون
پس تیغ می کشم به دمل ؛ چرخ می زنم

شاید که شیر نیستم اما کلاغ چه ؟!
روباه زادگان دغل ! چرخ می زنم !

[]
تا این کلاغ را برسانی به خانه اش
بانوی من ! درون غزل چرخ می زنم ...

                                                                                              سیامک بهرام پرور

 

* در نمادشناسی ، زحل الهه و نشانه مرگ و نیستی نامیده می شود.

** "ای کاروان آهسته ران کآرام جانم می رود" -  سعدی.  

 

تو

رنگ می‌دهی

به لباسی که می‌پوشی

بو می‌دهی

به عطری که می‌زنی

معنا می‌دهی

به کلمه‌های بی‌‌ربطی

                                 که شعرهای من می‌شوند                     ساره دستاران  

هرگز نخواستم که بگویم تورا چه قدر
عاشق شدم؟ چه وقت؟چگونه؟ چرا؟ چه قدر؟!

هرگز نخواستم که بگویم نگاه تو
از ابتدای ساده این ماجرا چه قدر ـ

من را شکست،ساخت،شکست و دوباره ساخت!
من را چرا شکست؟ چرا ساخت؟ یا چه قدر...؟

هرگز نخواستم به تو عادت کنم ولی
عادت نبود حسی از آن ابتدا چه قدر

مانند پیچکی که بپیچد به روح من
ریشه دواند و سبز شد و ماند تا ... چه قدر ـ

تقدیر را به نفع تو تغییر می دهند
اینجا فرشته ها که بدانی خدا چه قدر ـ

خوبست با تو،با همه بی وفائیت
قلبم گرفته است،نپرس از کجا؟ چه قدر؟!

قلبم گرفته است،سرم گیج می رود
هرگز نخواستم که بدانی تو را چه قدر...                         نغمه مستشار نظامی

پ.ن:دوستان فکر میکنم هنوز سیستم نظر دهی بلاگفا مشکل داره
بابت این مشکل از همه معذرت میخوام
کسانی که نمیتونن کامنت بذارن به این ایمیل میتونن میل بزنن
adamesade@yahoo.com
خوش باشید

درسته كه اينجا همه پاييزا رو دوست ندارن

پاييز كه از راه برسه پا روي برگاش ميذارن

اما شايد تو زندگي يه بغض خيس و كال دارن

چندتا غم و يه حسرت و آرزوي محال دارن

*******

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی ، ترا با لهجه گلهای نیلوفر صدا کردم
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم
پس ازیک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس
تو را از بین گلهایی که در تنهایی ام رویید، با حسرت جدا کردم
و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:
دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی
و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم
همین بود آخرین حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت
حریم چشمهایم را بروی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم
نمی دانم چرا رفتی
نمی دانم چرا ، شاید خطا کردم
و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی
نمی دانم کجا تا کی برای چه
ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید
و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد
و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت
تمام بال هایش غرق در اندوه غربت شد
و بعد از رفتن تو آسمان چشمهایم خیس باران بود
و بعد از رفتنت انگار، کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت
کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد
کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد
و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد
هنوز آشفته چشمان زیبای توام
برگرد
ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد
و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید
کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت
تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید
کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست
و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل
میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر
نمی دانم چرا شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز
برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم 
  

پ.ن : دلم نمی خواست این شعر رو در این زمان ارائه کنم.

پ.پ.ن : " واليوم هاي نشُسته " به روز شد.

پ.پ.پ.ن: این شعر از من یا آدم ساده نیست و نام شاعر آن در پ.ن پست بعدی ذکر خواهد شد.

نیستی که بریزمت روی عمیق ترین زخمم

نیستی  که نمیرم,

نیستی ...

ازینهمه زخمهای خالی نه,

ازینهمه که نیستی,

مُردم...                                کامران رسول زاده  

        اگرچه شمعی و از سوختن نپرهیزی
نبینمت که غریبانه اشک می ریزی !

هنوز غصه ی خود را به خنده پنهان کن !
بخند ! گرچه تو با خنده هم غم انگیزی

خزان کجا ، تو کجا تک درخت ِ من ! باید
که برگ ِ ریخته بر شاخه ها بیاویزی

درخت ، فصل ِ خزان هم درخت می ماند
تو « پیش فصل » بهاری نه اینکه پاییزی

تو را خدا به زمین هدیه داده ، چون باران
که آسمان و زمین را به هم بیامیزی

خدا دلش نمی آمد که از تو جان گیرد
وگرنه از دگران کم نداشتی چیزی

          فاضل نظری                                                    

سلام

اين هفته قرار بود هولدن آپ کنه اما بنده خدا نتونست چون با ديال آپ کا ميکنه(همرو گفتم که بگم اي دي اس ال دارم)

اما قبل از آپ کردن شعر يهه تشکر ويژه از همه دوستاني که برامون توي اون شبهاي عزيز دعا کردن.اتفاقي که بايد مي افتاد افتاد.دست همتون درد نکنه

اما شعر و طرح نوشته بريد حالشو ببريد

باران باشد

تو باشي

يک خيابان بي انتها باشد

.

.

.

به دنيا ميگويم خداحافظ                                  گروس عبد الملکيان

زدم به جاده عشقت پياده در باران
به شوق لحظه ديدار ساده در باران

در اين طراوت نمناک ، در دلم سبز است
اميد حادثه اي فوق العاده در باران

ببين که آينه ي بي قراري ام شده است
زلال صورت نمناک جاده در باران

 ز پشت پنجره کلبه ات نگاهي کن
ببين چه سبز ، بهار ايستاده در باران!

اشاره اي، که گره خورده با نگاهت باز
نگاه مرد دل از دست داده در باران

 ز بي تفاوتي ات اي پري قصه من
شکست شوکت يک شاهزاده در باران
                                               سبد محمد بابا ميري

همه میدونن این وبلاگ مناسبتی کار نمیکنه و هر هفته هر چی عشقش بکشه میذاره حالا چه به مناسبت هفته یا حال و احوال ملت بخوره یا نخوره

اما این هفته فرق میکنه

این دوتا مناسبت هم با بقیه مناسبتها فرق میکنه

هر کاری کردم که بیام به روال عادی آخر شب جمعه یه شعر بذارم نشد

سخته باور کنید که سخته یه اتفاق به این بزرگی درو و برمون بیافته و ما عین خیالمون هم نباشه.

همه ارزش شبای قدر میدونن لازم به گفتن نیست واسه همین این هفته فقط اومدم که بگم واسه شب آخرش همدیگرو فراموش نکنید.تمام بچه هایی که توی این یک سال و خورده ای اینجا اومدن و رفتن و چند دقیقه ای مهمون ما بودن توی شادی ها غمها با هم بودیم حالا صاحب خونه اینجا ازتون به خاطر این مدتی که اینجارو زنده نگه داشته و تونسته با کارایی که میذاره حال و هواتونو هرچند کم تغییر بده یه درخواست داره اونم دعا واسه رفع مشکلاتشه فقط واسه خودش هم نمیخواد واسه همه.خدا دعای دسته جمعی خیلی دوست داره پس با هم برای هم دعا کنیم

امشب  تمام  آینه ها  را  صدا  کنید

گاه اجابت است رو به سوی خدا کنید

ای دوستان آبرودار نزد حق

در نیمه شب قدر مرا هم دعا کنید

                                             یا علی

سلام به همه ی دوستان گل خوبین ؟

انشا الله نماز و روزه های همگی قبول باشه

یه شعر خوب پیدا کردیم گفیتم بذاریم همه حالشو ببرن

شعر خیلی گیراست مخصوصا زمانی که شاعر ردیف شعر رو مخاطب قرار میده خودتون بخونید و لذت ببرین ولی اول طرح نوشته

 

بوسیدن تو برای من

تلخ ترین بوسه جهان است

وقتی که

نیستی و قاب عکس یادگاری ات

با من حرف نمی زند...               م . محمدی مهر

خسته­ام قطره به قطره بشمارم باران

دوست دارم که بر این خاک ببارم باران

دوست دارم که دل از شهر و دیارم بکنم

بروم سر به بیابان بگذارم باران

سبز نه، زرد نه، آمیزه­ای از سبزم و زرد

بس که در هم شده پاییز و بهارم باران!

داروگ نیست، خدا! قاصدکی بود ای کاش

کاش می­شد به نگارم بنگارم باران

تو نمی­آیی و من اینهمه خاکی شده­ام

تو اگر باشی ، با خاک چکارم؟ .....

                                            ضیاء قاسمی